آسانسورهای درام سیم پیچ در میان تمرکز ایمنی جذابیت خود را حفظ می کنند

یک صحنه از یک فیلم قرن پیش را تصور کنید: شخصیت اصلی به آرامی در یک آسانسور کمی قدیمی اما جذاب بالا می رود، صدای چرخش دنده ها قصه های گذر زمان را زمزمه می کند.اين احتمالاً يه آسانسور طبل بودبا این حال، این فناوری کلاسیک در حال تجربه رنسانس در کاربردهای مسکونی است.

هسته یک آسانسور نوع درام در سیستم محرک آن قرار دارد که معمولاً در بالای شاخه آسانسور قرار دارد. این سیستم شامل یک دستگاه محرک کاهش دنده است که به یک درام بزرگ متصل است.دو کابل فولادی دور این طبل می چرخد، یک طرف به ماشین متصل می شود، در حالی که طرف دیگر از طریق یک سری از قطب دارها و ضد وزنه ها می گذرد..

این کابل ها از بالای ماشین تا یک گروه از چرخ دنده در قله شافت گسترش می یابند. این چرخ دنده ها به طور محکم کابل ها را می گیرند، که سپس به سمت بطن حرکت می کنند. پس از چند بار دور طناب،کابل ها از پشتش خارج میشن، از طریق یک قطب چرخدار هدایت می شود، دوباره به بالای گره بالا می رود، از طریق یک قطب چرخدار دیگر عبور می کند و در نهایت به ضد وزن متصل می شود.

دستگاه محرک حرکت عمودی را کنترل می کند. چرخش جلو کابل ها را محکم می کند و ماشین را بالا می برد در حالی که وزن معکوس را کاهش می دهد. چرخش معکوس اثر مخالف را ایجاد می کند.این مکانیسم پیچ و تاب کابل، مشخصه ی برجسته ی آسانسور است.

بسیاری از آسانسورهای نوع درام شامل کابل های اضافی هستند که ماشین را مستقیماً به بخش های ضد وزن جداگانه متصل می کنند و باعث افزایش کارایی و ثبات عملیاتی می شوند.و کنترل ها معمولا در یک اتاق ماشین در بالای شاخه قرار دارند، در حالی که ماشین و ضد وزن در امتداد ریل های راهنما حرکت می کنند که از تکان دادن جلوگیری می کنند و ترمز اضطراری را تسهیل می کنند.

علیرغم ریشه های تاریخی آن ها، آسانسورهای نوع درام دارای مکانیسم های ایمنی متعددی هستند:

• گورنر سرعتی:هنگامی که سرعت از محدودیت های ایمنی فراتر می رود، قدرت برش و استفاده از ترمز فعال می شود.
• سوئیچ های محدوده بالا/پایینی:قرار دادن در انتهای گره برای جلوگیری از بیش از حد
• فرود اتوماتيك ماشين:خودروها را به تدریج در زمان قطع برق پایین می آورد
• فرود با باتري:عملکردهای مشابه با استفاده از قدرت پشتیبان
• پایین آوردن اضطراری دستی:اجازه می دهد که تکنسین کنترل فرود

هنگامی که با آسانسورهای هیدرولیکی اندازه گیری می شود، سیستم های نوع طبل سازگاری های متمایز را ارائه می دهند:

مزایا:

• بهره وری انرژی بیشتر از عملیات تعادل شده
• سازگاری گسترده تر با ابعاد مختلف میله
• سیستم های ایمنی جامع تر

معایب:

• سطوح بالاتر سر و صدا در هنگام کار
• کاهش صافی در هنگام شروع / توقف
• افزایش تعمیرات از نیازهای جایگزینی کابل

در حالی که از استفاده تجاری محو می شوند، آسانسورهای نوع درام در بازارهای مسکونی و تخصصی اهمیت خود را حفظ می کنند.در حالی که ساختمان های تاریخی گاهی اوقات برای حفظ معماری به آنها نیاز دارندنصبات محدود به فضا نیز ممکن است طراحی فشرده آنها را ترجیح دهد.

نصب مناسب مستلزم ارزیابی ساختاری، اندازه گیری دقیق گودال و برنامه ریزی کاهش سر و صدا است. رعایت دقیق پروتکل های ایمنی عملکرد قابل اعتماد را پس از آزمایش دقیق تضمین می کند.

در حالی که ما تکنولوژی های مدرن را در آغوش می گیریم، این کلاسیک های مکانیکی به ما یادآوری می کنند که نوآوری گاهی اوقات به معنای کشف مجدد راه حل های اثبات شده از میراث مهندسی ما است.